yol.

o ağlıyor,

ben ağlıyorum.

o renk'ten,

ben kardan.

bu zamanları

çok üşümüşlüğümüze sayalım.

çünkü;

mümkün olur hep

iki kol; 

unutulur bütün bu kar ve yol.

çiçek

saçların'ı seçeceğim vardı,

saçların'dan seçeceklerim.

saçların'dan diyeceklerim vardı

ve saçların'a çiçeklerim.

ile: ezgi karvan. 

ile: romantik istanbul dalları.

ayrılık

saat, zamana çok geç kalmıştı ki;

o, gün'dü.

çaresiz

gökyüzü kabuklarından ayrılmış,

mavisi ile şiirlenmişti.

ve deniz belli ki, yalnızlığı ile

çırılçıplak,

öylece,

kalakalmıştı.

g

gün ile gece

söylerken.

salacak.

 bütün söylenen sözleri özenle unutunuz.

yani demek istiyorum ki; unutamayınız.

çünkü unutmalısınız,

ve bu hep tersine işler.

ile: siyah beyaz seçil.

ağaçtan

ağaçlara haksızlık etmiştim

ancak;

bunca siyaha karşı diyeceği onca ışık varken karaköy'ün,

ne eksiği vardı emirgan'ın.

ile: nisa yazıcı.

tdk.

diyeceklerimizin hep var olduğu anlar.

buradaki an'ın diğer anlamı anlaşılmaktır.

çağ

tren yolları ve yağmur sesinden başkalaşır
o küçük kız şimdi saçlarını beline kadar uzatmış mıdır,

bulut.

                                      

      güzel havaların güzel insanları.

ile: Enes ve Ege silüeti.

iz.

bu sulardan geçemezdi,

bütün bu izlerin netliği.

heybeli

gözlerinize, ne çok renk..

gözlerinizde, ne çok renk..

gözlerinizden, ne çok renk..

gözleriniz, ne kadar ağlar halli bir renk..

ile: el değmezlik.

beykoz hatırası

buruk sussun, ki gelir devamı

kırgın söz'lensin dilleri,

ki dinlenecek,

bütün yeşilliği gibi

karalığı.

ile: Seçil Kalenderoğlu