yarım bırakılan
kırık unutulanlar.

arnavutköy.

henüz niyetim yok bu rengi paylaşmaya kimseyle.

bütün yaşlar geçip gidebilir,

bu renge tutunduğum müddetçe.

ile: seçil kalenderoğlu

tomurcuk

çiçek solar,

çiçek kokar,

çiçeklenir ellerden sevinç

sevinçlenir yaşlardan çocuk.

hüzün hiç gitmemişcesine

tomurcuktadır.

ağaçlar

sohbet ederken hep tanıdık ağaçlardan.
seçil ile.
bebek sahilinde.

yol.

o ağlıyor,

ben ağlıyorum.

o renk'ten,

ben kardan.

bu zamanları

çok üşümüşlüğümüze sayalım.

çünkü;

mümkün olur hep

iki kol; 

unutulur bütün bu kar ve yol.

çiçek

saçların'ı seçeceğim vardı,

saçların'dan seçeceklerim.

saçların'dan diyeceklerim vardı

ve saçların'a çiçeklerim.

ile: ezgi karvan. 

ile: romantik istanbul dalları.

ayrılık

saat, zamana çok geç kalmıştı ki;

o, gün'dü.

çaresiz

gökyüzü kabuklarından ayrılmış,

mavisi ile şiirlenmişti.

ve deniz belli ki, yalnızlığı ile

çırılçıplak,

öylece,

kalakalmıştı.

g

gün ile gece

söylerken.

salacak.

 bütün söylenen sözleri özenle unutunuz.

yani demek istiyorum ki; unutamayınız.

çünkü unutmalısınız,

ve bu hep tersine işler.

ile: siyah beyaz seçil.

ağaçtan

ağaçlara haksızlık etmiştim

ancak;

bunca siyaha karşı diyeceği onca ışık varken karaköy'ün,

ne eksiği vardı emirgan'ın.

ile: nisa yazıcı.

tdk.

diyeceklerimizin hep var olduğu anlar.

buradaki an'ın diğer anlamı anlaşılmaktır.

çağ

tren yolları ve yağmur sesinden başkalaşır
o küçük kız şimdi saçlarını beline kadar uzatmış mıdır,

bulut.

                                      

      güzel havaların güzel insanları.

ile: Enes ve Ege silüeti.

iz.

bu sulardan geçemezdi,

bütün bu izlerin netliği.

heybeli

gözlerinize, ne çok renk..

gözlerinizde, ne çok renk..

gözlerinizden, ne çok renk..

gözleriniz, ne kadar ağlar halli bir renk..

ile: el değmezlik.

beykoz hatırası

buruk sussun, ki gelir devamı

kırgın söz'lensin dilleri,

ki dinlenecek,

bütün yeşilliği gibi

karalığı.

ile: Seçil Kalenderoğlu

yol

yollarda uzunluğu tadıp tadıp molalandım.

aslında yolda olduğum yerde kaldım.

kim bilir belki yolun ortasında görünmez bir kapıdan

zorla gösterilen bir pencere içinde

bir şekilde, şu zamanda

buraya yakınlaştım.

gündem,den

bazen renk denen çizgiden yürüyorum

sizi duyamamışsam,,,

bursa.

gelecek olanlar hep mi vardı-r,
gitmeye gelecekler gibi.
arabaları çekip, kapıları kapatıp
güneşe iple zamanı bağlamış gibi,,,

taş.

 
gözler görüldü, yumulmuş,
kör bir zamandaymış postalar
taş'maktan göremeyenmiş zaman.

küçüksu

şehirlerden ışıklar seçip,

yağmurlu güne güneş seriyorum,

rüzgar, boynumuzun güzel arkadaşı.

ile: seçil kalenderoğlu

ev

insanlığa şahit olmuş evler,

durup önünde nefes biliyorum.

kör bir soluk içinde,

kör bir bakmaya geleyim;

giderken.

pencere

çiçekleri suladığım yerdeyim,

uyku içinde.

bulunmuyor yapraklar.

evlerin sesleri taşlarından taşmakta,

artık pencerem ayrı

penceremden ayrı.

köy

çimenlere isim bulup, çimenlerden tütüyordu

arnavutköy'ün evliği güneşlenmiş

bir de

ihtiyarlamıştı.

ile: Çisel Karacebe, Seçil Kalenderoğlu

istanbul

evlerine sığamıyordu perdeler; ötelenmişti,

çoğu istanbul'un istanbul'undaki.

kara

gölgelenen daldan hız kesiyor yarım bacaklı bir dünya

çevirdikçe topallaşıyor kıyısından denizsiz kurak içi

vapurları karalara boyanmış bulunca karadeniz açığı

gözler rengini seçemez olur muş.

ateş

balatlı iki balıkçı teknesinin akşamındaki izmaritlerdik,

yosunları duyar ancak sevişemezdik.

çimenlere düşsek, rüyalar göğün içini delerdi

ya sabah olur ya da sabahı beklerdik,,

gelmezdi.

ile: seçil kalenderoğlu

emirgan

özellikle yan olmalı. çünkü hep böyle izledim bu sahneyi.

çocukluğu çiçek çiçek toprağa bağlamak tadını

hep böyle aldım.

salıncağa uzanmış, hazirana kavuşmuş

misafirliğin kurabiyesi ve çayı iken.

çok eski zaman, yirmi yaşım için bile.

cemrenin düşmesi

gezi parkı'nda güzel duruş'lar bıraktık.

ile: zeynep kale